Saltar al contenido
Cristianismo histórico

La fe reformada y Roma, a través de los siglos

Bibliografía

Confesión de Augsburgo (25 de junio de 1530), artículos IV, XI, XXIV y XXV, texto latino

IV: «Item docent, quod homines non possint justificari coram Deo propriis viribus, meritis aut operibus, sed gratis justificentur propter Christum per fidem, cum credunt se in gratiam recipi, et peccata remitti propter Christum, qui sua morte pro nostris peccatis satisfecit. Hanc fidem imputat Deus pro justicia coram ipso» (Ro 3 y 4). «Enseñan también que los hombres no pueden ser justificados delante de Dios por sus propias fuerzas, méritos u obras, sino que son justificados gratuitamente por causa de Cristo, mediante la fe, cuando creen que son recibidos en gracia y que se les perdonan los pecados por causa de Cristo, que con su muerte satisfizo por nuestros pecados. Esta fe la imputa Dios por justicia delante de él.» XI: «De confessione docent, quod absolutio privata in Ecclesiis retinenda sit, quanquam in confessione non sit necessaria omnium delictorum enumeratio. Est enim impossibilis juxta Psalmum: Delicta quis intelligit?» «Sobre la confesión enseñan que la absolución privada ha de conservarse en las iglesias, aunque en la confesión no sea necesaria la enumeración de todos los pecados. Porque es imposible, según el salmo: ¿Quién entiende sus errores?» XXIV (De missa): «Falso accusantur Ecclesiae nostrae, quod Missam aboleant; retinetur enim Missa apud nos, et summa reverentia celebratur. Servantur et usitatae ceremoniae fere omnes, praeterquam quod Latinis cantionibus admiscentur alicubi Germanicae, quae additae sunt ad docendum populum.» «Falsamente se acusa a nuestras iglesias de abolir la misa: se conserva entre nosotros y se celebra con suma reverencia. Se guardan también casi todas las ceremonias acostumbradas, salvo que en algunos lugares se mezclan con los cantos latinos otros en alemán, añadidos para enseñar al pueblo.» Y más adelante, en el mismo artículo: «Jam si Missa delet peccata vivorum et mortuorum ex opere operato, contingit justificatio ex opere Missarum, non ex fide, quod Scriptura non patitur» («Si la misa borra los pecados de los vivos y los muertos por la obra hecha, la justificación viene de la obra de las misas, no de la fe, lo que la Escritura no consiente»), y cita Heb 10,10.14. XXV (De confessione): «Confessio in ecclesiis apud nos non est abolita, non enim solet porrigi corpus Domini, nisi antea exploratis et absolutis» («La confesión no se ha abolido en nuestras iglesias, pues no se suele dar el cuerpo del Señor sino a quienes antes han sido examinados y absueltos»); se enseña con todo cuidado la fe en la absolución, «quia sit vox Dei» («porque es voz de Dios»).

Ph. Schaff, The Creeds of Christendom, III (Bibliotheca symbolica ecclesiae universalis), pp. 10, 13-14, 34 y 40 (visto en el escaneo de archive.org, bibliothecasymbo03scha; el art. XI, en la página escaneada). En Schaff, XXIV y XXV son los artículos III y IV de la segunda parte, la de los abusos.

Cristianismo histórico · https://cristianismohistorico.org/fuente/b-augustana-1530/