Saltar al contenido
Cristianismo histórico

La historia de la doctrina, bajo la Escritura

Fuentes

Calvino, Institutio christianae religionis (1559) IV,5,3

Cuando el pueblo empezó a descuidarse en la elección y dejó esa tarea a los presbíteros, «illi hac occasione ad tyrannidem sibi usurpandam abusi sunt: quam postea novis canonibus editis stabilierunt» («estos se aprovecharon de la ocasión para usurpar la tiranía, que después afirmaron publicando cánones nuevos»). Si los príncipes obtuvieron por pacto de los papas el nombramiento de los obispos, la iglesia no sufrió con ello ningún daño nuevo, porque solo se quitó a los canónigos una elección que habían arrebatado sin derecho. «Est hoc sane foedissimum exemplum, quod ex aula mittuntur episcopi ad occupandas ecclesias, et piorum principum esset a tali corruptela abstinere. Est enim impia ecclesiae spoliatio, quoties alicui populo ingeritur episcopus, quem non petierit, vel saltem libera voce approbarit.» «Es ciertamente un ejemplo vergonzosísimo que se manden obispos desde la corte para ocupar las iglesias, y sería propio de príncipes piadosos abstenerse de tal corrupción. Pues es un despojo impío de la iglesia siempre que a un pueblo se le impone un obispo que no ha pedido, o al menos aprobado con voto libre» (traducción nuestra).

Ed. de A. Tholuck (Berlín, 1834), pars posterior, p. 233, visto en el escaneo de archive.org (ioanniscalviniin0000atho_l8h0), cotejado el 2026-10-28. La pista, en William Cunningham, Historical Theology, cap. XXVI.

Cristianismo histórico · https://cristianismohistorico.org/fuente/b-calvino-inst-4-5-3/